Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Δίκτυο Ανανεωτικης Αριστεράς : Η Δημοκρατία δεν μπορεί να φοβάται τη φασιστική βία

Αποτέλεσμα εικόνας για δίκτυο ανανεωτικής αριστεράς
Δελτίο τύπου

Θέμα : Η Δημοκρατία δεν μπορεί να φοβάται τη φασιστική βία

Η φασιστική επίθεση κατά του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου σε μια σειρά πρόσφατων φασιστικών επιθέσεων κατά συγκεκριμένων στόχων, όπως λ.χ. σε βάρος των δικηγόρων της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, αντιεξουσιαστικών  χώρων, καταυλισμών προσφύγων και μεταναστών.
Η επίθεση κατά του Γιάννη Μπουτάρη έγινε με τις ενθαρρυντικές δηλώσεις του τοπικού πολιτευτή και παράγοντα, γνωστού για τις ακροδεξιές απόψεις του, Παναγιώτη Ψωμιάδη.
Η επίθεση καλύφθηκε πολιτικά από τον αρχηγό του ΛΑΟΣ, Γιώργο Καρατζαφέρη και την Ουρανία Μιχαλολιάκου, κόρη του υπόδικου αρχηγού της Χρυσής Αυγής και στελέχους του κόμματος. Οι ενέργειες αυτές αποτελούν ένδειξη ότι η επίθεση σε βάρος του Γιάννη Μπουτάρη ήταν υποκινούμενη και στοχευμένη. Συνιστούν φασιστική εγκληματική ενέργεια και ζητάμε να κινηθεί  άμεσα η προβλεπόμενη διαδικασία για την αντιμετώπιση εγκληματικών ενεργειών φασιστικής και ρατσιστικής βίας.
Καλούμε την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στη λήψη των επιβαλλόμενων ποινικών και πολιτικών μέτρων για την εξάρθρωση του φασισμού και τη διάλυση των φασιστικών και παρακρατικών μηχανισμών.
Ας μην επιτρέψουμε να ξαναγίνει η Θεσσαλονίκη το θέατρο δράσης του φασιστικού παρακράτους,  που οδήγησε σε δολοφονίες στελεχών του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη.
Γραφείο Τύπου
ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Το κάστρο της Ευρώπης και η Ιταλία

 
ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

 Τα μεγάλα κάστρα δεν πέφτουν με την πρώτη επίθεση. Κάποια στιγμή, όμως, όταν τα τείχη αρχίζουν να φθείρονται και νέα μέτωπα ανοίγουν συνεχώς, όταν εξαντλείται η αντοχή των αμυνομένων ενώ οι επιτιθέμενοι παίρνουν δύναμη από την οσμή του αίματος, τότε θα ξεχαστεί ανοιχτή η κερκόπορτα και ο εχθρός θα βρεθεί εντός των τειχών. Ετσι, η κυβερνητική συμφωνία δύο ιταλικών κομμάτων που εμφανίζονται έτοιμα να αψηφήσουν τους κανόνες και τις πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα δείξει εάν η Ενωση έχει ακόμη αντιστάσεις ή εάν η φθορά είναι μοιραία και η διάλυση αναπόφευκτη.
Παρακολουθώντας τα γεγονότα από την Ελλάδα, μας φαίνεται αδιανόητο πολιτικοί και ψηφοφόροι σε χώρα που είναι ιδρυτικό μέλος της Ε.Ε. να ζηλεύουν τη δόξα Τσίπρα - Βαρουφάκη - Καμμένου και ο εκκολαπτόμενος κυβερνητικός συνασπισμός να ετοιμάζεται να θέσει όρους στους υπόλοιπους εταίρους, να απειλεί με απόσυρση από την Ευρωζώνη και να απαιτεί τη διαγραφή 250 δισ. ευρώ χρέους. Οσο ανησυχητική και αν είναι η απειλή εκβιασμού, όμως, ωχριά μπροστά στον τρόμο που προκαλεί το γεγονός ότι αυτοί που θα πάρουν την τύχη της τρίτης σε μέγεθος οικονομίας της Ευρώπης στα χέρια τους δεν κατάλαβαν τι συνέβη στην Ελλάδα.
Στην Ιταλία η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το πώς οι Ευρωπαίοι υποδούλωσαν τη χώρα μας. Δεν χρειάζεται να μπούμε στη συζήτηση για τις εξελίξεις στην Ελλάδα για να δούμε πως η ουσία της αντίληψης των στελεχών του Κινήματος Πέντε Αστέρων και της Λέγκας είναι ότι αυτοί μπορούν να πετύχουν όσα δεν κατάφεραν οι Ελληνες. Πιστεύουν, επίσης, ότι η ελληνική κρίση θα είχε αποφευχθεί με το να δοθεί πακτωλός χρημάτων στην Ελλάδα χωρίς η χώρα να αναλάβει τις μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για τη βιωσιμότητα της οικονομίας της. Πιθανώς οι σχεδιασμοί του ιταλικού συνασπισμού βασίζονται στο γεγονός ότι η Ιταλία έχει το μέγεθος να μπορεί να εκβιάσει τους εταίρους της με το ενδεχόμενο της αυτονόμησής της – για να μην πούμε την έξοδό της από την Ευρωζώνη.
Εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα και για την Ιταλία και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Πράγματι, η Ιταλία είναι πολύ μεγάλη για το ευρωπαϊκό σύστημα να αντέξει μια τέτοια χρεοκοπία. Εάν η Ιταλία βρεθεί έξω από την Ευρωζώνη και από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, μόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα υπάρχει για να τη στηρίξει. Εάν τα Αστέρια του Μπέπε Γκρίλο και η Λέγκα παρακολουθούσαν τις εξελίξεις στην Ελλάδα, θα έκαναν ό,τι είναι δυνατόν για να αποφύγουν αυτό το ενδεχόμενο. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι, παρακολουθώντας την Ελλάδα, βλέπουν μόνο αυτό που θέλουν. Το ίδιο λάθος έκαναν και οι κ. Τσίπρας και Βαρουφάκης. Μένει να φανεί εάν –μετά την ελληνική κρίση, το Brexit και την άνοδο του εθνικισμού σε πολλές χώρες– το κάστρο θα αντέξει σε νέες αυτοκαταστροφικές εξάρσεις.

Πηγή : www.kathimerini.gr

Γιορτή ποδοσφαίρου Δημοτικών Σχολείων Αγίου Δημητρίου

 
Οργανωτική Επιτροπή του 7ου Πρωταθλήματος – Γιορτή ποδοσφαίρου Δημοτικών Σχολείων Αγίου Δημητρίου, με μεγάλη χαρά, σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε τους αγώνες των παιδιών το Σαββατοκύριακο 19 και 20 Μαΐου 2018 στο γήπεδο 9Χ9, στον Ασύρματο.
Την Κυριακή 20-5-2018 και ώρα 19:00 θα πραγματοποιηθεί η τελική φάση και θα ακολουθήσει η τελετή απονομής.

Η οργανωτική επιτροπή

Κουλουρίδης Γιάννης – Πιτσιλός Παναγιώτης – Τζιμινίδης Μπάμπης 


ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

Πηγή : https://notia.gr

Περίπατος ιστορικής μνήμης και γνώσης στην Καισαριανή

Τα χνάρια που άφησαν οι μάχες της Καισαριανής κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών θα ακολουθήσουν όσοι βρεθούν την Κυριακή στις 10.30 το πρωί στην κεντρική πλατεία Καισαριανής (λεωφ. Εθνικής Αντιστάσεως).
Με οδηγό τον ιστορικό Μενέλαο Χαραλαμπίδη που έχει ασχοληθεί και συγγραφικά με την ιστορική περίοδο της Κατοχής στην Αθήνα, της Αντίστασης και των Δεκεμβριανών, οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν για άγνωστες πτυχές της σφοδρότερης στρατιωτικής σύγκρουσης που έγινε ποτέ στην Αθήνα και να γνωρίσουν στοιχεία της επιστημονικής έρευνας που δεν είναι ευρέως γνωστά. 
Ποια ήταν η σημασία των Δεκεμβριανών; ρωτήσαμε τον ιστορικό Μ. Χαραλαμπίδη που οργανώνει αυτή την πορεία μνήμης και εμβάθυνσης στην Ιστορία μας: «Είναι ένας τρομερά πυκνός ιστορικός χρόνος, όπου γίνονται κοσμοϊστορικές αλλαγές.
Μετά τη λήξη της Κατοχής είχαν αλλάξει τόσο πολύ τα πολιτικά δεδομένα στη χώρα με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί μια λύση με πολιτικούς όρους στα τεράστια προβλήματα που υπήρχαν. Το προπολεμικό πολιτικό σύστημα, είχε διαλυθεί. Ήδη από τη χρεωκοπία του 1932 είχε αρχίζει να κλονίζεται ο δικομματισμός του μεσοπολέμου ανάμεσα στο Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Η αδυναμία διαχείρισης της κρίσης είναι ένας από τους βασικούς λόγους που προκαλεί τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά και του βασιλιά το 1936. Μπαίνουμε στον πόλεμο έχοντας ένα απαξιωμένο πολιτικό σύστημα στις συνειδήσεις σημαντικού τμήματος του ελληνικού πληθυσμού.
Στη συνέχεια η αυτοεξορία του βασιλιά και της κυβέρνησης, η αδράνεια ενός άλλου τμήματος του παλαιού πολιτικού κόσμου κατά τη διάρκεια της Κατοχής και δυστυχώς η συνεργασίας ενός τμήματος του κόσμου με τους ναζί δημιούργησαν ένα τεράστιο πολιτικό κενό. Ένα κενό εκπροσώπησης το οποίο ανέλαβαν να καλύψουν τόσο στην Ελλάδα όσο και στις υπόλοιπες κατεχόμενες χώρες στην Ευρώπη η οργανωμένη αντίσταση. Στην περίπτωση της Ελλάδας η μαζικότερη αντιστασιακή οργάνωση ήταν το ΕΑΜ στο οποίο κεντρικό ρόλο είχαν οι Έλληνες κομμουνιστές.
Με τη λήξη του πολέμου στην Ελλάδα, γιατί ο πόλεμος συνεχίζεται στην Ευρώπη μέχρι τον Μάιο του 1945, όταν έγιναν τα Δεκεμβριανά οι Βρετανοί είχαν να λύσουν ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα: πως θα μπορούσαν να επαναφέρουν στην εξουσία το πολυδιασπασμένο και απαξιωμένο προπολεμικό πολιτικό προσωπικό σε μια χώρα όπου κυριαρχούσε στρατιωτικά ο ΕΛΑΣ και η πολιτική επιρροή του ΕΑΜ είχε αυξηθεί κατακόρυφα.
Συνεπώς αν και οι Βρετανοί κέρδισαν σχετικά εύκολα τη συναίνεση του Στάλιν στην περίφημη «συμφωνία των ποσοστών» όπου η Ελλάδα «κατοχυρώθηκε» στους Βρετανούς το μεγάλο τους πρόβλημα ήταν η πολυδιάσπαση του προπολεμικού πολιτικού κόσμου και η απουσία του σε μεγάλο βαθμό από την Αντίσταση.
Το ΕΑΜ επιζητούσε ελεύθερες εκλογές και αδιάβλητο δημοψήφισμα για το θεσμό της βασιλείας γιατί καταλάβαινε πολύ καλά πως ό,τι υπό άλλες συνθήκες θα χρειαζόταν να το κερδίσει με την επαναστατική βία, σε αυτή τη φάση της απελευθέρωσης από την κατοχή μπορούσε να το κερδίσει με τις ψήφους. Επίσης γνώριζε την απόλυτη εξάρτηση της χώρας για την ανασυγκρότηση της οικονομίας και την επίλυση της ανθρωπιστικής κρίσης από την βρετανική βοήθεια.
Τα συμφέροντα ήταν τόσο συγκρουόμενα ώστε ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί πολιτικός συμβιβασμός, με αυτά τα δεδομένα, παρά τις ειλικρινείς προσπάθειες που έγιναν από την πλευρά κυρίως του ΕΑΜ, από την πλευρά του Γεώργιου Παπανδρέου αλλά και από την πλευρά των Άγγλων επιτελών, αφού και οι Άγγλοι δεν είχαν συμπαγή άποψη και υπήρχαν διαφοροποιήσεις. Όμως εξαιτίας της τεταμένης κατάστασης η επικράτηση των απόλυτων απόψεων του Ουίνστον Τσόρτσιλ που δεν έδινε περιθώρια πολιτικής διευθέτησης του ζητήματος ήταν καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση της βρετανικής τακτικής απέναντι στο ΕΑΜ». 
Στον περίπατο που θα καταλήξει στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, ενώ θα ακολουθήσει προβολή σπάνιου φωτογραφικού υλικού από τις μάχες των Δεκεμβριανών σε διάφορες περιοχές της Αθήνας στο Δημαρχείο της Καισαριανής (Βρυούλων και Κλαζομενών), η συμμετοχή είναι ελεύθερη. 

Πηγή :www.efsyn.gr

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Η αξία των τελικών Κυπέλλου ποδοσφαίρου: Από τα 79,25 εκατ. της Ελλάδας στα 1,328 δισ. στην Ισπανία

 1111
Η Ιστορία (τελικά) επαναλαμβάνεται. Ο τελικός του Κυπέλλου ποδοσφαίρου στο ΟΑΚΑ, το Σάββατο 12 Μαϊου, θα έχει τους ίδιους πρωταγωνιστές, με τον περυσινό στο Βόλο, που «έβγαλε» νικητή (2-1) τον ΠΑΟΚ.
Η ΑΕΚ που ξεπέρασε το εμπόδιο της ΑΕΛ και ο Δικέφαλος του Βορρά, που απέκλεισε τον Πανιώνιο, είναι οι δύο τελευταίοι νικητές του τροπαίου, αλλά επίσης οι ομάδες που πανηγύρισαν στην πρώτη (1932 η Ενωση) και την τελευταία διοργάνωση του θεσμού (2017 ο ΠΑΟΚ).

Συνολικά 15 φορές έχει στεφθεί Κυπελλούχος η ΑΕΚ, ενώ πέντε τρόπαια έχει να παρουσιάσει η κάτοχος, ομάδα της Θεσσαλονίκης.

Θα είναι ένας τελικός αξίας σχεδόν 80 εκατ. ευρώ, για την ακρίβεια 79,25 εκατ ευρώ, όση είναι η αξία των δύο ομάδων, όπως αναφέρεται στην εξειδικευμένη γερμανική ιστοσελίδα transfertmarkt:

44,6 για τον ΠΑΟΚ και 34,65 για την ΑΕΚ, δεύτερη και τρίτη ελληνική ομάδα της Super League στον σχετικό πίνακα, πίσω από τον Ολυμπιακό (65,20 εκατ. ευρώ).

Αλεξάντερ Πρίγιοβιτς και Ρόμπερτ Μακ που κοστολογούνται από 4 εκατ. ευρώ είναι οι πιο ακριβοί παίκτες του ΠΑΟΚ, ο αρχηγός της ΑΕΚ Πέτρος Μάνταλος (που είναι τραυματίας), είναι με 3 εκατ ευρώ, ο ακριβότερος παίκτης της «Ένωσης».

Τον Απρίλιο έγινε ο τελικός του ισπανικού Κυπέλλου, Copa del Rey, στο στάδιο Metropolitano της Μαδρίτης, ανάμεσα στην Σεβίλλη και την Μπαρτσελόνα. Ένας τελικός αξίας 1,328 δισ. ευρώ, με τους Καταλανούς να «καλύπτουν» από αυτά τα 1,05 δισ. ευρώ και την ομάδα της Ανδαλουσίας τα 278 εκατ. ευρώ.

Από τις ημιτελικές συναντήσεις σχηματίστηκε και το ζευγάρι του γερμανικού τελικού, DFB Pokal, ανάμεσα σε Μπάγερν και Αϊντραχτ Φρανφούρτης, που θα διεξαχθεί στις 19 Μαϊου στο Βερολίνο.

Η αξία του αγώνα αυτού, σύμφωνα πάντα με τη γερμανική ιστοσελίδα, φτάνει τα 893,15 εκατ ευρώ, με τους Βαυαρούς να φτάνουν τα 779 και την ομάδα της Φρανκφούρτης τα 114,15 εκατ. ευρώ.

Ετσι κι αλλιώς ο Μάιος είναι ο μήνας των τελικών στα Κύπελλα στην Ευρώπη. Διοργάνωση που στην Αγγλία, περισσότερο από παντού, η έκπληξη αποτελεί την παράδοση και όχι την εξαίρεση, κάτι που όμως με τα χρόνια έχει απλωθεί στα μικρά και μεγάλα πρωταθλήματα της ηπείρου μας.


Πηγή : www.real.gr

Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

Ηλεκτρική ενέργεια από άχυρο στο θεσσαλικό κάμπο

Αποτέλεσμα εικόνας για αχυρο μπαλεσ
Ενέργεια από το άχυρο που μένει "στα αζήτητα" μετά το τέλος της καλλιεργητικής περιόδου, αλλά και από άλλα υπολείμματα καλλιεργειών, φιλοδοξεί να παράγει ο δήμος Κιλελέρ, ξεκινώντας έναν πρωτοποριακό για τα δεδομένα της αυτοδιοίκησης σχεδιασμό, ο οποίος θα βοηθήσει ταυτόχρονα και στην πρόληψη των πυρκαγιών!
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, «Πρακτορείο 104,9 FM», ο ειδικός συνεργάτης του δήμου, Δημήτρης Μπετχαδές, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων σε αυτόν τον διπλό στόχο, επισημαίνοντας ότι επιθυμία του δήμου είναι «να σταματήσει και το πρόβλημα των πυρκαγιών που έχουμε σε όλο τον θεσσαλικό κάμπο, (καθώς) εμείς διαθέτουμε το μεγαλύτερο μέρος αυτού ως δήμος». Ανέφερε δε πως αυτό θα βοηθήσει και τον αγροτικό πληθυσμό να λύσει ένα οικονομικό ζήτημα, καθώς τα τελευταία δύο χρόνια επιβάλλονται πρόστιμα 3% επί των επιδοτήσεων, κάθε φορά που υπάρχει καύση καλαμιών.

Ένα πρώτο βήμα για μια πολιτική με πολλαπλά οφέλη


«Προσπαθούσαμε αφενός να λύσουμε αυτό το πρόβλημα, αφετέρου να δούμε πώς μπορεί αυτό το υλικό το οποίο μένει στα χωράφια να είναι χρήσιμο. Στη Λάρισα υπήρχε πριν από αρκετά χρόνια η βιομηχανία χαρτομάζας, εκεί το άχυρο ήταν πραγματικά χρήσιμο, καθώς το έδιναν οι αγρότες για να μπορέσει να γίνει πολτός και το χαρτί που τελικά παίρναμε όλοι στα χέρια μας», σημειώνει ο κ.Μπετχαδές, ενώ εξηγεί πως από την ώρα που το εν λόγω εργοστάσιο έκλεισε, «δημιουργήθηκε ουσιαστικά το μεγάλο πρόβλημα», λύση για το οποίο επεδίωξε να βρει η δημοτική ομάδα.

«Η λύση ήρθε στη συνεργασία που έγινε με το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ), καθώς ψάχναμε να βρούμε τον τρόπο, για να μπορέσει να γίνει και πάλι χρήσιμο το συγκεκριμένο υλικό» εξηγεί ο ειδικός συνεργάτης του δήμου Κιλελέρ, ενώ τονίζει πως επιδίωξη ήταν να βρεθεί λύση όχι μόνο για το άχυρο, αλλά και για τα υπολείμματα των τυροκομείων, το τυρόγαλα, τα απόβλητα των κτηνοτροφικών μονάδων «και οτιδήποτε άλλο μένει από εκεί, που μπορεί να γίνει χρήσιμο στην προσπάθεια να δημιουργήσουμε βιομάζα και βιοαέριο».

Αρχική συμφωνία με στόχο τη δημιουργία εργοστασίου με ισχύ 1 MW

Ο συγκεκριμένος δήμος έχει ήδη υπογράψει την πρώτη συμφωνία με το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, που θα οδηγήσει στη μετάβαση στη φάση της κατασκευής, δήλωσε ο κ. Μπετχαδές. «Θα έχουμε πολύ σύντομα στα χέρια μας την οριστική μελέτη για το τι ακριβώς μπορεί να δώσει ενεργειακά όλο αυτό που συζητάμε, ώστε να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε πλέον το επόμενο στάδιο, για τη δημιουργία του πρώτου εργοστασίου, ενός εγχειρήματος πρωτοποριακού για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, καθώς στον ιδιωτικό υπάρχουν ήδη μονάδες, τονίζει ο κ. Μπετχαδές.

«Η προσπάθειά μας είναι να ξεκινήσουμε ένα εργοστάσιο εγκατεστημένης ισχύος 1 MW. Είναι μια προσπάθεια, δεν είναι πολύ μεγάλο, γιατί οι δυνατότητες με βάση τα πρώτα στοιχεία είναι ότι μπορεί να είναι και πάνω από 15 MW» σημειώνει ο ειδικός συνεργάτης του δήμου, ενώ τονίζει πως το συγκεκριμένο μέγεθος εργοστασίου είναι αυτό που μπορεί να γίνει σήμερα.

Για τις ανάγκες και του πρώτου εργοστασίου αλλά και όσων τυχόν ακολουθήσουν, θα αξιοποιηθούν το άχυρο όπως και τα υπολείμματα από τις περιοχές της Νίκαιας και του Πλατυκάμπου που είναι οι δύο κεντρικές Δημοτικές Ενότητες του συγκεκριμένου δήμου, εκείνες «με τα μεγαλύτερα κομμάτια σε σιτηρά». Οπως σημείωσε ο κ.Μπετχαδές κοντά στη περιοχή της Νίκαιας είναι και η δημοτική ενότητα Κρανώνα που θα ενισχύει την όλη προσπάθεια ενώ κοντά στον Πλατύκαμπο μπορούν να αξιοποιηθούν υπολείμματα αγροτικών καλλιεργειών από τις δημοτικές ενότητας Κιλελέρ και Αρμενίου «που επίσης θα ενισχύουν την ίδια προσπάθεια».

«Ήδη έχουμε κάνει τις πρώτες συζητήσεις για τη χρηματοδότηση και θεωρώ ότι αυτή θα είναι κάτι το οποίο δεν θα μας προβληματίσει, θα προέλθει από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για το πρώτο εργοστάσιο 1 MW», σημειώνει ο κ.Μπετχαδές ενώ η λογική είναι (το 1 MW της ηλεκτροπαραγωγής) «να επιστραφεί στο δίκτυο της ΔΕΗ έτσι ώστε αυτό το κέρδος να μπορέσει να επιστραφεί στον δήμο και στη συνέχεια και στους δημότες , καθώς όταν θα έχεις κέρδος από την όλη υπόθεση θα μπορείς να κάνεις και την κοινωνική σου πολιτική πολύ πιο εύκολα».

Τεράστιες ποσότητες υπολειμμάτων, κλειδί η συνεργασία με τους αγρότες

Η παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας είναι μόνο το ένα σκέλος της διαδικασίας, καθώς υπάρχει και ένα δεύτερο, όπου «τα υπολείμματα από την ίδια τη βιομάζα θα είναι οικολογική κοπριά, ας το πούμε έτσι». Το λίπασμα που θα μένει από την όλη επεξεργασία, θα είναι δυνατό να διατεθεί στους αγρότες «και έτσι αυτό που θα ρίχνουν στα χωράφια τους θα είναι πλέον καθαρό από οτιδήποτε έχει να κάνει με χημικά λαο θα μπορεί να λειτουργήσει ως οικολογικό λίπασμα».
Σε ό,τι αφορά τέλος το ζήτημα της συμμετοχής των αγροτών στην όλη διαδικασία ο κ.Μπετχαδές εκτιμά πως η συνεργασία θα είναι άριστη. «Πρόκειται για ένα ζήτημα που είναι μόνιμο ως θέμα συζήτησης, καθώς οι αγρότες όλα αυτά τα χρόνια δεν κατάφεραν οι συνεταιρισμοί τους να γίνουν πολύ ισχυροί και να μπορέσουν να διεκδικήσουν αυτά που πρέπει. Θεωρώ ότι σε αυτό που πάμε να κάνουμε ως δήμος, μάλλον θα έπρεπε να είναι οι αγροτικοί συνεταιρισμοί να είναι μπροστά, θα ήταν το πιο λογικό, άλλωστε δεν είναι η λογική του δήμου να είναι ο επιχειρηματίας», τόνισε εκτιμώντας πάντως πως η δημοτική αρχή αναμένει ότι θα υπάρξει «εξαιρετική συνεργασία του δήμου με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς», καθώς -μεταξύ άλλων- οι πρόεδροι των περιοχών του Πλατύκαμπου«τυγχάνει να είναι και μέλη του δημοτικού συμβουλίου οπότε είναι ακόμα πιο εύκολη η συνεννόηση».

«Τα δείγματα είναι θετικά, μόλις έχουμε κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο και εμείς στα χέρια μας θα κάνουμε πλέον ακόμη πιο έντονες και ανοιχτές συγκεντρώσεις, έτσι ώστε να ενημερωθεί ο κόσμος, ήδη οι περισσότεροι αγρότες μέσω των συνεταιρισμών έχουν πάρει τα πρώτα μηνύματα, θεωρώ ότι θα είναι μια κοινή προσπάθεια όλων καθώς δεν συζητάμε για κάτι το οποίο θα είναι υπέρ κάποιου αλλά θα είναι υπέρ της κοινωνίας» καταλήγει.

Ο δήμος Κιλελέρ θα απευθύνει πρόσκληση και στις ιδιωτικές εταιρίες για να συμμετέχουν σε τέτοιες επενδύσεις ώστε να καταστεί εφικτή η παραγωγή 15MW ενέργειας. «Ο δήμος δεν είναι επιχειρηματίας είναι απλά ο φορέας που θα ενεργοποιήσει τον ιδιωτικό τομέα. Ο ιδιωτικός τομέας είναι αυτός που μπορεί να "τρέξει" πραγματικά και γρήγορα και χωρίς προσκόμματα και προβλήματα κάθε ενέργεια» σημειώνει ο κ.Μπετχαδές, σύμφωνα με τον οποίο οι διαθέσιμες ποσότητες άχυρου είναι εξαιρετικά μεγάλες: «Ως δήμος θεωρώ ότι το νούμερο θα είναι τουλάχιστον εξαψήφιο σε τόνους. Έχουμε τις περιοχές της Νίκαιας, του Κρανώνα, του Πλατύκαμπου, του Κιλελέρ, του Αρμένιου, μπορεί να μιλάμε για έναν μέσο όρο 20 με 30 τόνων ανά δημοτική ενότητα, άρα υπολογίζουμε (ποσότητες) από 100.000 τόνους και πάνω».


Πηγή : www.tovima.gr

Άναψαν τα αίματα στην ΕΡΤ με τον νέο Κανονισμό Προσωπικού

 Αποτέλεσμα εικόνας για ερτ ποσπερτ
Μια εισήγηση σχετικά με τον νέο Γενικό Κανονισμό Προσωπικού της ΕΡΤ που είναι ανυπόγραφη αλλά όπως λέγεται προέρχεται από τη διεύθυνση, δηλαδή τον κύριο Β. Κωστόπουλο, άναψε ξανά τα αίματα. Εκτός από τις αντιδράσεις από μερίδα εργαζομένων και ΜΜΕ, παρενέβη και η ΕΣΗΕΑ με ανακοίνωσή της καθώς κρίνει ότι τα θέματα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας καθορίζονται από την Ένωση.
Εργαζόμενοι της ΕΡΤ μιλούν για κείμενο υπαγορευμένο από την ΠΟΣΠΕΡΤ, που δίνει προνόμια στους συνδικαλιστές και καθιερώνει αργίες παράνομα. Κι ενώ ο κανονισμός περιλαμβάνει και δίκαιες διατάξεις όπως αυτήν που αναγνωρίζει  την προϋπηρεσία όσων προσλήφθηκαν με το Προεδρικό Διάταγμα  Παυλόπουλου, η συζήτηση περιστρέφεται, όπως είναι λογικό, γύρω από τις προκλητικές.
Ας δούμε αναλυτικά τι προβλέπει ο κανονισμός τον οποίο καλείται το ΔΣ να υπερψηφίσει:
Οι υποχρεωτικές 8 ώρες λειτουργίας γίνονται 7.5. Προσθέτονται παρανόμως μία σειρά από αργίες και ημιαργίες, πρόσθετες στις καθιερωμένες στους Οργανισμούς του δημόσιου όπως ο εορτασμός της Αγίας Παρασκευής (πολιούχου της περιοχής), εορτασμός της επαναλειτουργίας της ΕΡΤ (29 Απριλίου ημέρα που ψηφίστηκε ο νόμος). Σε σχέση με το τελευταίο, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε δημοσίευμα σε ηλεκτρονική εφημερίδα, η ΠΟΣΠΕΡΤ έβγαλε ανακοίνωση και διευκρίνισε ότι πρόκειται για ημέρα εορτασμού και όχι αργίας.
Όμως εκτός από τα παραπάνω ο κανονισμός προβλέπει 4 ημιαργίες ενώ είναι γνωστό πως έχουν καταργηθεί στον δημόσιο τομέα αλλά και ειδική άδεια 4 ωρών την ημέρα της ονομαστικής εορτής κάθε υπαλλήλου. Αυξάνονται οι ημέρες της κανονικής άδειας από 26 που είναι σήμερα σε όλο το δημόσιο κατά μέγιστο, σε 30 κάτι που δεν προβλέπει επίσης ο νόμος. Μειώνεται  το ποσοστό αναπηρίας βάσει του οποίου υπάρχει μειωμένο ωράριο και πρόσθετες ημέρες αδείας (πέραν της κανονικής) από 67% που είναι σε όλο το Δημόσιο, σε 50%..
Προκλητικές είναι οι προτάσεις και για τις συνδικαλιστικές άδειες. Πέντε  μέλη του ΔΣ της ΠΟΣΠΕΡΤ απαλλάσσονται από την εργασία τους στην ΕΡΤ (παρ. 2.7.2) ενώ  ο νόμος μιλάει για έναν μόνο. Οι Πρόεδροι, Αντιπρόεδροι και Γενικοί Γραμματείς των Πρωτοβάθμιων (μόνον εκείνων που είναι μέλη της ΠΟΣΠΕΡΤ κάτι που επίσης είναι παράνομο) έχουν από 3 έως 5 πρόσθετες εργάσιμες ημέρες άδειας μηνιαίως, συν τις ημέρες που έχουν ΔΣ, συνεδριάσεις επιτροπών, συνέδρια κ.λπ. Τρεις ακόμα υπάλληλοι (πέραν των 5 μελών του ΔΣ της ΠΟΣΠΕΡΤ) αποσπώνται στην ΠΟΣΠΕΡΤ και απαλλάσσονται από την εργασία τους στην ΕΡΤ ενώ προβλέπονται παροχές γραφείων και υλικοτεχνικού εξοπλισμού στην ΠΟΣΠΕΡΤ.
Η ΕΡΤ καλείται να παρακρατεί τις μηνιαίες συνδρομές  προς την ΠΟΣΠΕΡΤ από τους υπαλλήλους ενώ αυτό είναι  παράνομο χωρίς τη συγκατάθεση του υπαλλήλου μετά από υπεύθυνη δήλωσή του.
Σε σχέση με την ιεραρχία ενώ οι Γενικοί Διευθυντές σε όλο το Δημόσιο πρέπει να είναι  Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και να έχουν διατελέσει Διευθυντές, στην ΕΡΤ  φαίνεται να μην ισχύει το ίδιο. Αρκεί οι υποψήφιοι να είναι είτε Πανεπιστημιακής είτε Τεχνολογικής Εκπαίδευσης αρκεί να έχουν έχουν 15ετή εμπειρία. Εδώ κάποιοι μιλούν για φωτογραφική διάταξη για κάποιους που προορίζουν για Γενικούς Διευθυντές της ΕΡΤ και δεν είχαν τα απαιτούμενα προσόντα.
Σε σχέση με τους συντονιστές και τους Υπεύθυνους Έργου προβλέπεται ότι οι συντονιστές θα έχουν επίδομα Υποδιευθυντή και οι Υπεύθυνοι Έργου επίδομα Τμηματάρχη.  Έως τώρα όλες οι Επιτροπές και οι υπεύθυνοί τους δεν αμείβονταν, σύμφωνα με τις μνημονιακές απαιτήσεις. Η νέα διοίκηση της ΕΡΤ, έχει δημιουργήσει πολλές  Επιτροπές που απαρτίζονται και από ανθρώπους της ΠΟΣΠΕΡΤ.
Οι όροι και οι συνθήκες εργασίας του προσωπικού της ΕΡΤ  φαίνεται να καθορίζονται με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας  που συνάπτονται μεταξύ ΕΡΤ και ΠΟΣΠΕΡΤ. Εδώ, αντίθετα με όσα λέει ο ν. 4324/2015 για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, καταργείται πρώτα απ’ όλα η ΕΣΗΕΑ που υπέγραφε τις ΣΣΕ για τους δημοσιογράφους, η οποία ήδη αντέδρασε έντονα με την παρακάτω  ανακοίνωσή.
Η ανακοίνωση - διαμαρτυρίας της ΕΣΗΕΑ 
"Αγαπητέ κ. Κωστόπουλε, Τέθηκε υπόψη των δημοσιογραφικών Ενώσεων από τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των δημοσιογράφων ο νέος Γενικός Κανονισμός Προσωπικού, ο οποίος –αιφνιδιαστικά για εμάς– εισάγεται στο Δ.Σ. της ΕΡΤ προς ψήφιση.  Θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι αποκλειστική αρμοδιότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης και υπογραφής επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης για τους δημοσιογράφους της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης έχει εκ του νόμου η πλέον αντιπροσωπευτική πρωτοβάθμια δημοσιογραφική Ένωση. Και ξέρετε ποια είναι αυτή.
Κατά συνέπεια θα εκτιμούσαμε αν στην σχετική παράγραφο του νέου Γενικού Κανονισμού Προσωπικού αναφέρατε ότι οι όροι αμοιβής και εργασίας των δημοσιογράφων της ΕΡΤ θα ρυθμίζονται από συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ της επιχείρησης σας και της ΕΣΗΕΑ. Δεν μπορούμε άλλωστε να φανταστούμε ότι άλλη συνδικαλιστική οργάνωση, έστω και δευτεροβάθμια, θα μπορούσε να διαπραγματευτεί και να συνομολογήσει τους όρους αμοιβής και εργασίας των συναδέλφων μας δημοσιογράφων. 
Εκτός των ανωτέρω επισημάνσεων σας δηλώνουμε ότι θεωρούμε πιο παραγωγικό, αντί να εκπονείτε διάφορα πονήματα, να επανέλθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων διότι, όπως γνωρίζετε, εκκρεμεί η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για το δημοσιογραφικό προσωπικό σας."

Πηγή : http://tvxs.gr

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Πανιώνιος, κύριε Γιατζόγλου, σημαίνει προσφυγιά

 

Γράφει ο Μανώλης Καλουδάς

Η «ψυχή» των αθλητικών συλλόγων είναι οι οπαδοί τους και αυτό το ξέρουν καλά στον Πανιώνιο. Σε όλα τα τμήματά τους. Από το σκάκι μέχρι το ποδόσφαιρο. Και από την ενόργανη μέχρι το μπάσκετ. Δεν ανέφερα τυχαία τελευταίο το «κυανέρυθρο» τμήμα στο δεύτερο δημοφιλέστερο άθλημα στη χώρα μας. Υπάρχει πολύ συγκεκριμένος λόγος κι αυτός έχει να κάνει με την ακύρωση της συμφωνίας μεταξύ της ΚΑΕ Πανιώνιος και του Στιβ Γιατζόγλου λόγω των ακραίων πολιτικών πεποιθήσεων του.
Λίγες ώρες πριν την ανακοίνωση αντιπροσωπεία των οργανωμένων οπαδών της ομάδας της Νέας Σμύρνης είχε συνάντηση με τους διοικούντες την ΚΑΕ, κατά τη διάρκεια της οποίας εξέφρασε την απόλυτη αντίθετη της στο ενδεχόμενο πρόσληψης του συγκεκριμένου προπονητή. «Για να μην ανοίξουμε άλλες παρτίδες, σκουπίδια σαν αυτό .. ούτε να το σκέφτεστε», έγραψαν λίγο μετά οι «Πάνθηρες» στην επίσημη σελίδα τους στο facebook.
Για όσους δεν θυμούνται, ο Στιβ Γιατζόγλου είχε ταχθεί ανοιχτά υπέρ της Χρυσής Αυγής χαρακτηρίζοντάς την ως «δεξιά παράταξη», ενώ για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα είχε πει ευθαρσώς ότι «ήταν μια κακή στιγμή». Τα παραπάνω, καθώς και η παρουσία του σε εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής, τον κατέστησαν – και σωστά – σε persona non grata στην «Πλατεία», η οποία κάθε άλλο παρά τέτοιες απόψεις εκφράζει.
Πανιώνιος σημαίνει προσφυγιά, μια λέξη που δεν μπορεί να σταθεί σε καμία περίπτωση δίπλα από κάποιον που εκφράζεται όπως ο κ. Γιατζόγλου. Είναι δυο δρόμοι εκ διαμέτρου αντίθετοι που δεν συγκλίνουν ποτέ ο ένας προς τον άλλον. Ο κ. Γιατζόγλου δεν γίνεται να φορέσει τη φόρμα του Πανιωνίου γιατί έτσι αμαυρώνεται η τεράστια ιστορία του.
Από μένα ένα τεράστιο μπράβο στους οπαδούς του Πανιωνίου για το «βέτο» τους. 

Stern: Δεν κοστίζει δεκάρα στους Γερμανούς η ελάφρυνση χρέους

Το γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι «το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας για την Ελλάδα λήγει στα τέλη Αυγούστου και τα κράτη του ευρώ πρέπει να αποφασίσουν εάν θα προχωρήσουν σε ελάφρυνση του χρέους της 
 
Stern: Δεν κοστίζει δεκάρα στους Γερμανούς η ελάφρυνση χρέους | in.gr
«Η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν κοστίζει στον Γερμανό φορολογούμενο ούτε μια δεκάρα. Πολλοί δεν το καταλαβαίνουν, επειδή πιστεύουν ότι γεμίσαμε βαγόνια τρένων με ευρώ και τα στείλαμε από το Βερολίνο στην Αθήνα. Αλλά αυτό δεν είναι σωστό. Από τον γερμανικό προϋπολογισμό δεν εισέρευσε ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα», γράφει το γερμανικό περιοδικό Stern. «Αυτό οφείλεται στο περίπλοκο σύστημα διάσωσης. Η Γερμανία βοήθησε την Αθήνα με δύο τρόπους: αρχικά, το Πιστωτικό Ίδρυμα για την Ανοικοδόμηση (Kreditanstalt für Wiederaufbau / KfW) χορήγησε περίπου 15 δισ. ευρώ δάνειο, αργότερα η Γερμανία έδωσε σχεδόν 22 δισ. ευρώ στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας / EΜΣ (ESM). Επρόκειτο για εγγύηση ώστε ο ΕSM να πάρει δάνεια από τις παγκόσμιες αγορές και τα οποία χορήγησε στη συνέχεια στην Ελλάδα, υπό όρους φυσικά», σημειώνει το Stern και εξηγεί ότι «με τη μείωση του χρέους, συμβαίνουν τα εξής: τα δάνεια, τα οποία αυτή τη στιγμή έχουν διάρκεια κατα μέσο όρο 32,5 χρόνια, παρατείνονται κατά μερικά χρόνια, ενώ οι τόκοι καθίστανται αργότερα απαιτητοί. Δεν διαγράφονται τα χρέη της Ελλάδος, ούτε καν μερικώς. Αυτό σημαίνει ότι ο ESM και το KfW θα περιμένουν περισσότερο διάστημα για να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Αυτό είναι όλο. Ο Γερμανός φορολογούμενος δεν θα νοιώσει τίποτα».
Το γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι «το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας για την Ελλάδα λήγει στα τέλη Αυγούστου και τα κράτη του ευρώ πρέπει να αποφασίσουν εάν θα προχωρήσουν σε ελάφρυνση του χρέους της. Το σχέδιο πρέπει, επίσης, να το εγκρίνουν τα μέλη του γερμανικού κοινοβουλίου, κάτι το οποίο θα είναι δύσκολο, διότι κατά την ψηφοφορία για το τελευταίο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα το 2015 κατά ψήφισαν πάνω από 60 βουλευτές. Τόσους πολλούς διαφωνούντες δεν μπορεί να αντέξει η νέα κυβέρνηση, η πλειοψηφία θα εξανεμιστεί. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Ολαφ Σολτς θα τελείωναν, πριν καν ξεκινήσουν. Το AfD και το FDP γνωρίζουν αυτόν τον κίνδυνο και θα προκαλέσουν αναταραχή στο συνασπισμό. Θα κακολογούν τους «πτωχευμένους Έλληνες», θρηνώντας τα δισ. που υποτίθεται ότι έστειλαν στην Αθήνα οι Γερμανοί φορολογούμενοι και πολλοί δήθεν ειδικοί και δήθεν σοβαροί δημοσιογράφοι θα συνταχθούν με τον χορό, επειδή τίποτα δεν είναι πιο εύκολο να ευχαριστήσεις τους θαμώνες στα γερμανικά στέκια από ό,τι με την ρητορική κατά των τεμπέληδων Ελλήνων και το κακό ευρώ».
Στο δημοσίευμα επισημαίνεται επίσης ότι όταν οι πιστωτές ενέκριναν το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας το 2016, διαβεβαίωσαν την Ελλάδα ότι θα γίνει ελάφρυνση του χρέους αν η κυβέρνηση κάνει μεταρρυθμίσεις. Κατά το μάλλον ή ήττον, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τα κατάφερε. Η ανεργία μειώθηκε, η οικονομία αναπτύσσεται, ακόμη και στις κεφαλαιαγορές αρέσουν ξανά οι Ελληνες. «Φυσικά», προσθέτει,«και συνεχίζουν να υπάρχουν αδυναμίες. Η διαφθορά και ο νεποτισμός δεν πατάχθηκαν, η αναδιοργάνωση της διοίκησης προχωρά μεν ικανοποιητικά αλλά αργά, η κατάσταση βελτιώνεται πολύ αργά. Αυτήν την πρόοδο πρέπει (όμως) να την ενισχύσουμε και να κρατήσουμε το λόγο μας».
Ένας άλλος βασικός λόγος για την ελάφρυνση του χρέους, σύμφωνα με το Stern είναι η Κίνα. Γράφει συγκεκριμένα: «Οι Κινέζοι εξαπλώνονται στην Ευρώπη. Με τα χρήματα, τις αγορές επιχειρήσεων και τα κατασκευαστικά έργα, αποκτούν επιρροή, για παράδειγμα στην Ουγγαρία και την Τσεχία, αλλά και στην Ελλάδα. Εκεί μισθώνουν το λιμάνι του Πειραιά και επενδύουν σε εταιρείες ενέργειας. Η δραστηριοποίηση αφήνει σημάδια, οι Έλληνες προσανατολίζονται προς την Ανατολή. Όταν η ΕΕ θέλησε να καταδικάσει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα πέρυσι, οι Έλληνες απάντησαν όχι. Μια προγραμματισμένη (καταδικαστική) δήλωση δεν αποτελεί «εποικοδομητική κριτική», είπαν. Η συνοχή στην Ευρώπη καταρρέει. Το χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου είναι αρκετά μεγάλο, δεν χρειάζεται να διευρυνθεί και να αποξενωθούν οι Έλληνες. Η απόρριψη της ελάφρυνσης του χρέους θα αποτελούσε προσβολή. Οι Έλληνες προσπαθούν, υποφέρουν από μια πρωτοφανή πολιτική λιτότητας, αλλά σημειώνουν προόδους. Το να μην τους βοηθήσουμε θα ήταν σκληρόκαρδο και θα τους οδηγούσε στο στρατόπεδο της Κίνας. Αυτό δεν θα ήταν ξεκίνημα για την Ευρώπη, όπως υπόσχεται η νέα κυβέρνηση. Θα ήταν διάλυση».
«Και όλα αυτά», συνεχίζει, «εξαιτίας μιας ελάφρυνσης χρέους που δεν μας κοστίζει ούτε μια δεκάρα. Μιας ελάφρυνσης χρέους, εξαιτίας της οποίας δεν θα κλείσει κανένα νηπιαγωγείο, δεν θα πρέπει να απολυθεί κανένας εκπαιδευτικός και καμιά γέφυρα δεν θα μείνει ανεπισκεύαστη. Είναι μια συζήτηση για πλασματικούς αριθμούς, μια συζήτηση που εξυπηρετεί προκαταλήψεις και δημιουργεί σύγχιση στο κεφάλι».
«Ένα πράγμα θα πρέπει να είναι σαφές: Όποιος είναι κατά της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, δεν τον ενδιαφέρουν τα χρήματα των φορολογουμένων. Τον ενδιαφέρει κάτι άλλο. Θέλει να καταστρέψει το μεγαλύτερο επίτευγμα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας οι αξίες, η δημοκρατία, ο διαφωτισμός και η αλληλεγγύη, θα πρέπει να καταστούν περιφρονητέες, έτσι ώστε μια μέρα κάποιοι άλλοι να πάρουν την εξουσία. Οι εθνικιστές. Οι κληρονόμοι του Βίκτορ Ορμπαν και της Μαρί Λεπέν. Όποιος ενδιαφέρεται για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, πρέπει να το εμποδίσει. Ο τελικός της Ευρώπης αρχίζει», καταλήγει το γερμανικό περιοδικό.

Πηγή : www.in.gr

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

«Παγώνει» τις πυρηνικές δοκιμές η Βόρεια Κορέα

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για πυρηνικα κορεα
Το τέλος των δοκιμών πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων της Πιονγιάνγκ ανακοίνωσε σε μια κίνηση καλής θέλησης ο πρόεδρος της Βόρειας Κορέας. Η ανακοίνωση έρχεται λίγες ημέρες πριν από τη σύνοδο κορυφής του Κιμ Γιονγκ Ουν και του Νοτιοκορεάτη προέδρου Μουν Τζε-Ιν, την οποία θα ακολουθήσει η ιστορική σύνοδος κορυφής του Κιμ Γιονγκ Ουν και του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που αναμένεται να διεξαχθεί στις αρχές του Ιουνίου.
Από σήμερα, «21η Απριλίου, η Βόρεια Κορέα αναστέλλει τις πυρηνικές δοκιμές της και τις εκτοξεύσεις διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων», υπογράμμισε ο Κιμ, εκτιμώντας ότι το πεδίο πυρηνικών δοκιμών «ολοκλήρωσε την αποστολή του», σύμφωνα με τις δηλώσεις του, όπως τις μετέδωσε το κρατικό βορειοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA.
Η Βόρεια Κορέα «θα κλείσει το πεδίο πυρηνικών δοκιμών στο βόρειο τμήμα της χώρας για να αποδείξει τη δέσμευσή της στη διακοπή των πυρηνικών δοκιμών», συμπλήρωσε ο Κιμ, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
Η απόφαση αυτή χαιρετίστηκε άμεσα τόσο από τη Νότια Κορέα όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον Ντόναλντ Τραμπ να κάνει λόγο για μεγάλη πρόοδο και πως ανυπομονεί για τη Σύνοδο Κορυφής. Ικανοποίηση και από την Κίνα.
Στον αντίποδα, η Ιαπωνία παραμένει συγκρατημένη στις αντιδράσεις της.
Ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε τόνισε πως πρόκειται για θετική κίνηση, αλλά αυτή θα πρέπει να οδηγήσει στην πλήρη αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας.

«Αποστολή εξετελέσθη»

«Καθώς έχει πλέον επαληθευτεί ο επιχειρησιακός χαρακτήρας των πυρηνικών όπλων (σ.σ. της Βόρειας Κορέας), δεν είναι πλέον αναγκαίο για εμάς να διεξάγουμε δοκιμές πυρηνικών όπλων ή να εκτοξεύουμε πυραύλους μέσου ή μεγάλου βεληνεκούς ή ICBM (σ.σ. διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι)», εξήγησε ο Κιμ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του κυβερνώντος και μοναδικού κόμματος της Βόρειας Κορέας.
«Το πεδίο πυρηνικών δοκιμών στον βορρά εξετέλεσε την αποστολή του», πρόσθεσε.

Πηγή : www.efsyn.gr

ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς : Επιτέλους… Για να ξέρουμε τι κρέας τρώμε!

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για κρεασ

Δελτίο τύπου 

Θέμα : Επιτέλους… Για να ξέρουμε τι κρέας τρώμε!

Σύμφωνα με νέα νομοθετική διάταξη, οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με τη λιανική πώληση κρέατος, όπως είναι τα κρεοπωλεία και τα καταστήματα λιανικής πώλησης που έχουν τμήμα κρεοπωλείου (σούπερ μάρκετ) είναι υποχρεωμένα μέχρι τις 18 Απριλίου να έχουν μετατρέψει τις ταμειακές τους μηχανές, έτσι ώστε σε κάθε απόδειξη να πρέπει να αναγράφεται το είδος κρέατος, η χώρα καταγωγής, το βάρος, η τιμή μονάδας και η αξία.
Με τη διάταξη αυτή ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των κτηνοτρόφων και των καταναλωτών. Επίσης με αυτό τον τρόπο, θα μπορεί εν μέρει να πραγματοποιείται αφενός η ιχνηλασιμότητα και η ασφάλεια των τροφίμων, αφετέρου η μείωση της παραπλάνησης του καταναλωτή, ως προς την τιμή πώλησης των κρεάτων, αφού είναι γνωστό ότι κρέατα προερχόμενα από χώρες του εξωτερικού βαπτίζονται ελληνικά και κοστολογούνται ως ελληνικά. Να σημειώσουμε ότι οι καταναλωτές παραπλανώνται διαχρονικά και με την ανοχή του κράτους αφού επιτρέπεται να αναρτώνται πινακίδες στα κρεοπωλεία ότι όλα τα κρέατα είναι ελληνικά, όταν π.χ. για το βοδινό κρέας η αυτάρκεια της χώρας είναι μόλις 15-20%.
Αντίθετοι στο σύστημα αναγραφής της προέλευσης του κρέατος στις αποδείξεις λιανικής ήταν ανέκαθεν οι κρεοπώλες, προβάλλοντας ως δικαιολογίες, είτε το ότι δεν μπορούσαν να χωρέσουν σε μια απόδειξη τόσα στοιχεία (παλιότερα), είτε ότι δεν γνωρίζουν με ποιον τρόπο θα καταφέρουν να εφαρμόσουν τον νόμο από τη στιγμή που δεν έχουν καμία επίσημη οδηγία πέραν των γενικών προβλέψεων (ανακοίνωσή της Ομοσπονδίας τους 16 Απριλίου). Η ανησυχία τους στην πραγματικότητα έχει σχέση με το γεγονός, ότι δεν θα μπορούν πλέον να εμφανίζουν κρέατα προερχόμενα από χώρες του εξωτερικού ως ελληνικά και να τα κοστολογούν με υψηλότερες τιμές.
Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς θεωρεί, ότι με την απόφαση αυτή ικανοποιείται ένα αίτημα των καταναλωτών, αφού θα γνωρίζουν τι κρέας αγοράζουν, ενώ θα προκύψει σημαντικό όφελος για τα νοικοκυριά. Η εφαρμογή της απόφασης θα πρέπει να ελέγχεται από τα αρμόδια όργανα, χωρίς εξαιρέσεις και παραθυράκια. 
Γραφείο Τύπου
ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς

21η Απριλίου: Κι όμως, γελοίοι, μας έδεσαν

Αποτέλεσμα εικόνας για 21 απριλιου ταγκσ



(...) Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο*

Δεν ξέρω πόσοι έχουν ζήσει αυτή την κοινωνική αποξένωση στα επτά χρόνια της τυραννίας.
Δεν ξέρω πόσοι ζουν από όσους ένιωσαν το «χάδι του νόμου» και τη βίαιη αποκοπή από τους δικούς τους με αποφάσεις κομπλεξικών και φασιστοθρεμμένων στρατοδικών ή καθωσπρέπει δικαστών και εισαγγελέων.
Δεν ξέρω πόσοι ακόμη μετρούν πληγές και άλλα σακατιλίκια που απέκτησαν από τους ψυχασθενείς και άκρως ιδιοτελείς ασφαλίτες, ΕΣΑτζήδες ή ΚΥΠίτες.
Ξέρω ότι αυτό που σήμερα δοξάζουν εν πλήρη ελευθερία οι χρυσαυγίτες και υπηρετούσαν μεταδικτατορικά τύποι σαν τον Βορίδη, τον Πλεύρη ή τον Γεωργιάδη είναι μια πληγή που θα κλείσει μόνο με τη δική μας βιολογική εξαφάνιση. Αυτοί ουδέποτε ένιωσαν την ανάγκη έστω για μια συγγνώμη.
Ξέρω ότι εκείνο το πρωινό που τρέχαμε σαν παλαβοί όπου μπορούσε ο καθένας, εικοσάχρονα παιδιά ήμασταν, σαν τσεκουριά κόπηκε ο Απρίλης. Μεγαλώσαμε πριν την ώρα μας.
Ξέρω ότι χάσαμε πρόωρα ένα σωρό συντρόφους, δολοφονημένους αλλά και από αρρώστιες απροσδόκητες ή από γενναία αυτόβουλη αποχώρηση.
Έπειτα από μια σύλληψη που ουδέποτε κατάλαβα γιατί έγινε, έχασα αρκετούς φίλους, φίλες (κάποιους με δική μου πρωτοβουλία), με απέρριψαν συγγενείς ή οικογενειακοί φίλοι.
Ακριβώς τα ίδια συνέβαιναν και με άλλους συντρόφους, όχι κατ' ανάγκην του ίδιου χώρου, και έτσι καταλήξαμε στο τέλος σαν τους απόκληρους του Όργουελ στο «1984». Μαζευόμασταν στα ίδια μαγαζιά (που ελέγχονταν εύκολα από την Ασφάλεια), πηγαίναμε στις ίδιες ταβέρνες, στο ίδιο θέατρο. Έτσι, όποτε έμεναν άπρακτοι οι ψυχάκηδες ασφαλίτες, πέρναγαν ας πούμε από του «Γκιγκιλίνη», μάζευαν τον Νίκο ή τον Θωμά ή τον Λάκη, τους έριχναν ένα χέρι ξύλο και τους παρατούσαν όταν τέλειωνε το ωράριό τους.
Ενδιαμέσως, οι συλλήψεις, τα βασανιστήρια, οι δίκες, οι καταδίκες. Με την πρώτη αμνηστία βγήκαν και οι πρώτοι ανυπότακτοι, αλλά σύντομα ξαναβρέθηκαν στα νέα κελιά που εγκαινίασε το καθεστώς.
Η πλειονότητα της κοινωνίας σιωπούσε ή (οι δεξιοί που είχαν χάσει τον κόσμο κάτω από τα πόδια τους το '64) χειροκροτούσε μανιωδώς τον αποχαλινωμένο φασίστα και τους τζουτζέδες του. Έπειτα από την εκκαθάριση του '68, οι υπόλοιποι καθηγητές μας στέκονταν κλαρίνο μπροστά στον πιο γελοίο (μεταπολεμικά) ένστολο που είχε αναλάβει «αυτόκλητος» τις τύχες μας, με την ολόθερμη συμπαράσταση της οικονομικής ελίτ, του δικαστικού σώματος και της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Τι κι αν ζήτησε συγγνώμη χρόνια μετά ο Κλίντον; Οι αναθεωρητές της Ιστορίας αρνούνται την αμερικανική επέμβαση, αγνοούν τα στοιχεία που αποχαρακτηρίζονται από την αμερικανική κυβέρνηση και παίζουν με τα νεύρα μας διότι, απλούστατα, όσα ελληνικά στοιχεία υπήρχαν χαντακώθηκαν ή καταστράφηκαν είτε κάηκαν μαζί με τους φακέλους μας στο colpo grosso της συγκυβέρνησης του ’89.
Η Ιστορία της Αντίστασης στη χούντα στέκεται -και σωστά- στα παλικάρια που δολοφονήθηκαν από τους φασίστες, στους επώνυμους και τους κορυφαίους, όπως ο Αλέκος Παναγούλης.
Αυτό που δεν θέλει να παραδεχτεί και αυτή η Ιστορία είναι ότι υπήρξε αποδοχή της χούντας από το σύνολο σχεδόν των δεξιών (τρεις ή δέκα εξαιρέσεις δεν μετράνε), η ενσωμάτωση στην υποκουλτούρα των ημιμαθών στρατιωτικών ενός ικανού τμήματος του κρατικού μηχανισμού, η ευλογία από την Ιεραρχία και η έμπρακτη στήριξη της οικονομικής ελίτ.
Το βαθύ κράτος της εποχής ενισχύθηκε, έμεινε στο απυρόβλητο στη Μεταπολίτευση και πέρασε άνετα την «ιδεολογία» του στους επίγονους. Όποιος διαφωνεί ας επιχειρήσει μια συζήτηση με έναν αξιωματικό του στρατού ή της αστυνομίας, έναν δικαστικό, βιομήχανο ή μητροπολίτη. Οι πλείστοι θα ισχυριστούν πως το πραξικόπημα στηρίχτηκε από μια μειοψηφία του κλάδου τους. Και, δυστυχώς, αυτό ακούμε και από επίσημα χείλη. Κούνια που μας κούναγε...

(...) Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο*

* Από το «Φοβάμαι» του Μανόλη Αναγνωστάκη. Νοέμβρης του 1983 στην «Αυγή»

Πηγή : www.avgi.gr

Ο καθηγητής που άλλαξε το αγγλικό ποδόσφαιρο

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για βενγκερ

του Χριστόφορου Ευαγγελάτου

Η είδηση της αποχώρησης του Αρσέν Βενγκέρ από τον πάγκο της Άρσεναλ στο τέλος της φετινής περιόδου, είναι αναμφίβολα το γεγονός της ημέρας σε ότι αφορά την παγκόσμια αθλητική επικαιρότητα. Κι αυτό από μόνο του φανερώνει το μεγαλείο του ανδρός και το μέγεθος της επιτυχίας του. Η αλήθεια είναι πως όταν πέρασε για πρώτη φορά τις πύλες του Χάιμπουρι, το μακρινό 1996, ελάχιστοι πίστευαν πως οι λονδρέζοι είχαν κάνει μια σωστή επιλογή για τον πάγκο τους.
Αποχωρώντας 22 χρόνια μετά, είναι δεδομένο πως δεν θα βρεις κάποιον που να μην χαρακτηρίζει ιδανική εκείνη την επιλογή. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που ακόμα και την περίοδο της αμφισβήτησης (ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια) όλοι να τονίζουν πρώτα απ’ όλα πως είναι ο αναμορφωτής των κανονιέρηδων.
Ήταν όμως μόνο αυτό ο Αλσατός; Ήταν απλά ένας (ακόμα) καλός προπονητής που κατάφερε να οδηγήσει μια ομάδα στον δρόμο των επιτυχιών και σε κατακτήσεις τίτλων; Όχι βέβαια. Όσοι έζησαν από την πρώτη μέρα αυτό που έχτισε στο Λονδίνο ο Βενγκέρ, είναι σε θέση να καταλάβουν πως είναι ο άνθρωπος που άλλαξε το αγγλικό ποδόσφαιρο. Ένας Γάλλος να αλλάξει την κουλτούρα των Εγγλέζων για την μπάλα; Ακούγεται (και είναι) τόσο ειρωνικό. Είναι όμως και η πραγματικότητα καθώς ο Αρσέν Βενγκέρ διαμόρφωσε μια νέα (πολύ) ελκυστική θεώρηση για τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να παίξει η ομάδα του.
Ο Βενγκέρ μετέτρεψε την Άρσεναλ σε πεδίο εφαρμογής ριζικών αλλαγών σε ότι έχει να κάνει με τον τρόπο που βλέπουν το ποδόσφαιρο οι Εγγλέζοι. Και στον τρόπο που έπαιζαν φυσικά. Μια ομάδα που δεν την έλεγες και…θεαματική (το αντίθετο μάλιστα) έγινε συνώνυμο της αλλαγής, της βελτίωσης και του θεάματος. Έγινε η ομάδα του προπονητή (της) κι αυτό δεν ήταν εύκολο να το πετύχει ένας Γάλλος στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
Είναι ξεκάθαρο πως ο ιστορικός του μέλλοντος θα χρησιμοποιήσει ουκ ολίγα κολακευτικά σχόλια για να αποδώσει επί… χάρτου, τον ρόλο του Αρσέν Βενγκλέρ στο ευρωπαϊκό και όχι μόνο στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Ο «καθηγητής» όπως τον αποκαλούσαν οι Εγγλέζοι λόγω ιδεών και εμφάνισης δεν ήταν όμως μόνο ένας πρωτοποριακός προπονητής. Ήταν σίγουρα ένας κόουτς που βοήθησε σημαντικά την εξέλιξη του ποδοσφαίρου και οι κόντρες του με τον σερ Άλεξ Φέργκιουσον θα είναι πάντα εκεί για να μας θυμίζουν «μάχες» όπως αυτή του Σένα με τον Προστ.
Ο Βενγκέρ όμως δεν ήταν όπως προαναφέραμε μόνο ένας πολύ μεγάλος προπονητής. Ήταν επίσης ένας κορυφαίος μάνατζερ στον χώρο του ποδοσφαίρου. Η δομή και ο τρόπος λειτουργίας των αγγλικών συλλόγων αλλά και του πρωταθλήματος της πρέμιερ λιγκ, στηρίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό στις πρωτοποριακές ιδέες του Αρσεν Βενγκέρ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως ο Αλσατός προπονητής μετέτρεψε την Άρσεναλ σε μια «μηχανή παραγωγής χρήματος», έκανε τους κανονιέρηδες μια από τις πλουσιότερες ομάδες της Ευρώπης.
Μ’ ένα γήπεδο που το ζηλεύουν όλοι οι αγγλικοί σύλλογοι και μ’ ένα ταμείο που είναι γεμάτο εκατοντάδες εκατ. λίρες. Ο Βενγκέρ υπήρξε ένας σπάνιος συνδυασμός ιδιοφυούς προπονητή και επιχειρηματία, καθώς δημιούργησε ένα μοναδικό μοντέλο διοίκησης μιας ομάδας. Τόσο εντός όσο κι εκτός αγωνιστικών χώρων λόγω της δυνατότητας που είχε να ελέγχει τα πάντα στους λονδρέζους.
Ίσως τελικά να μην είναι και απλά μια φήμη αυτό που μας είχε πει κάποτε εργαζόμενος στο προπονητικό κέντρο της Άρσεναλ, περιμένοντας (αρκετή ώρα είναι η αλήθεια) τον Αρσέν Βενγκέρ για συνέντευξη Τύπου πριν από αγώνα με τον Ολυμπιακό. «Εδώ για να γίνει οτιδήποτε πρέπει να υπογράψει ο Αρσέν. Και ο Αρσέν έρχεται ότι ώρα θέλει».
Όσα λόγια και να γράψει κάποιος για τον Αλσατό δεν θα είναι αρκετά για να περιγράψουν το μεγαλείο της προπονητικής του ευφυίας. Ίσως και να είναι αρκετό ένα χειροκρότημα από το γεμάτο Emirates, την τελευταία φορά που θα καθίσει στον πάγκο των κανονιέρηδων. Sir Alex, έφτασε η ώρα να καλέσεις για τον Αρσέν για ένα ουίσκι. Έχετε να πείτε πολλά. 

Πηγή :www.in.gr

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Είναι τελικά ο καλύτερος ο Πεπ;

 Είναι τελικά ο καλύτερος ο Πεπ;

 Γράφει ο Αντώνης Καρπετόπουλος

Η Μάντσεστερ Σίτυ αποκλείστηκε με δυο ήττες από την Λίβερπουλ στα προημιτελικά του Τσάμπιονς λιγκ, μολονότι στο πρωτάθλημα Αγγλίας η διαφορά πόντων από την αντίπαλό της είναι τεράστια. Μεταξύ των δυο αυτών παιγνιδιών με τους Κόκκινους η Σίτυ, αγωνίστηκε και με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την οποία ήθελε να κερδίσει για να κατακτήσει και τυπικά το πρωτάθλημα: προηγήθηκε με 2-0, αλλά όσοι είχαν γράψει ήδη τα κείμενα για τον φοβιτσιάρη και αμυντικοπαθή και ξεπερασμένο Μουρίνιο, που σε ένα ακόμα ντέρμπι διασύρθηκε, υποχρεώθηκαν να τα φάνε γιατί στο β ημίχρονο η Γιουνάιτεντ γύρισε το ματς και κέρδισε με 3-2. Κάπως έτσι έχασε η Σίτυ και το δεύτερο ματς με την Λίβερπουλ: προηγήθηκε, της στέρησε ο διαιτητής με μια λάθος απόφαση το 2-0 αλλά στη συνέχεια δέχτηκε ένα γκολ και κατέρρευσε. Παρόλα αυτά ο Πεπ Γκουαρντιόλα ανανέωσε το συμβόλαιο του στην ομάδα και η Σίτυ ανακοίνωσε ότι θα του παρέχει τη δυνατότητα να ξοδέψει κι άλλα πολλά χρήματα για να φτιάξει την ομάδα που θέλει. Κι ας μην έχει καταφέρει να κερδίσει το Τσάμπιονς λιγκ με καμία άλλη ομάδα πλην της διαστημικής Μπαρτσελόνα του Μέσι.  
Η ένταση είναι το μυστικό
Αν θες να μιλάς για ποδόσφαιρο η καλύτερη ευκαιρία είναι πάντα οι ομάδες του Γκουαρντιόλα, όχι γιατί κερδίζουν, αλλά γιατί ό,τι τους συμβαίνει είναι εξαιρετικά εξηγήσιμο: ακόμα και οι αποτυχίες τους. Νομίζω ότι ο Γκουαρντιόλα και η δουλειά του έχουν βοηθήσει αρκετό κόσμο να καταλάβει ότι το πιο σημαντικό πράγμα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι η ένταση με την οποία μια ομάδα αγωνίζεται. Δεν είναι το μυστικό πιά, ούτε οι διατάξεις, ούτε οι μαγικές αλλαγές, ούτε η ψυχολογία: το ζήτημα είναι τι βενζίνη υπάρχει στο ρεζερβουάρ. Η εφετινή Σίτυ είναι μια κανονική ομάδα του Γκουαρντιόλα ακόμα κι αν δεν αγωνίζεται με ψευτοφόρ ή δεν έχει τον Τσάβι και τον Ινιέστα: το ποδόσφαιρο που παίζει είναι το ποδόσφαιρο που αγαπάει ο προπονητής της. Είναι μια ομάδα που τρέχει πολύ, κρατάει πολύ τη μπάλα, πιέζει, αμύνεται ψηλά, χτίζει επιθέσεις, δεν πανικοβάλλεται αν βρεθεί πίσω στο σκορ κι όλα αυτά τα κάνει παίζοντας στα κόκκινα. Ο,τι βλέπεις στο γήπεδο είναι αποτέλεσμα δουλειάς στην προπόνηση: καλούς παίκτες έχουν όλοι. Ακριβώς επειδή η Σίτυ είναι ομάδα του Πεπ η τύχη της εξαρτάται πάντα από την ίδια: όταν τρέχει κερδίζει, όταν κατεβάζει ταχύτητα μπορεί να αποκλειστεί κι από την Γουίγκαν στο κύπελλο.   
Ημιτελικοί για κλάματα
Το ότι οι ομάδες του Πεπ σβήνουν προς το τέλος της χρονιάς μου είχε καρφωθεί στο μυαλό από τον καιρό που η Μπαρτσελόνα του μεσουρανούσε: είχα γράψει το 2013 ότι όλοι σχεδόν οι ημιτελικοί του Τσάμπιονς λιγκ που είχε δώσει επί των ημερών του η Μπάρτσα ήταν προβληματικά ματς. Τα όσα συνέβησαν στην συνέχεια στην Μπάγερν και στην Σίτυ απλά δικαιολόγησαν αυτή την παρατήρηση. Η Μπαρτσελόνα το 2009 απέκλεισε στους ημιτελικούς την Τσέλσι χάρη στην εξωφρενική διαιτησία εκείνου του απίθανου Ομπρεμπό. Το 2010 αποκλείστηκε από την Ιντερ. Το 2012 την απέκλεισε η Τσέλσι στο Καμπ Νου. Η Μπάγερν του Γκουαρντιόλα στους ημιτελικούς έζησε εφιάλτες. Το 2014 έχασε 0-4 από τη Ρεάλ στο Μόναχο. Το 2015 μολονότι αγωνίστηκε με τρία στόπερ, δεν γλύτωσε το βαρύ 3-0 από την Μπαρτσελόνα. Το 2016 ήταν το σούπερ φαβορί κόντρα στην Ατλέτικο: δεν τα κατάφερε ούτε τότε. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η ομάδα του Πεπ έφτασε στα ραντεβού άδεια από ενέργεια έχοντας τρέξει πολύ και έχοντας κάνει καταπληκτικά πράγματα τους πρώτους μήνες: μόνο το 2011 ομάδα του έπαιξε δυο καλούς ημιτελικούς, αλλά αντίπαλος της Μπάρτσα ήταν η Ρεαλ και το κίνητρο έκανε τη διαφορά.
Εβδομάδα των Παθών
Με τη Σίτυ ο Πεπ μετρά δυο αποκλεισμούς στα προημιτελικά του Τσάμπιονς λιγκ – αυτή τη φορά δεν έφτασε ούτε στα ημιτελικά. Γιατί; Γιατί το ξόδεμα ενέργειας που χρειάζεται για να παίξεις στο αγγλικό πρωτάθλημα (πόσο μάλλον για να κυριαρχήσεις σε αυτό…) είναι μεγαλύτερο από αυτό που απαιτείται στο ισπανικό ή στο γερμανικό πρωτάθλημα: είναι πάντα ευκολότερο να προπονείς την Μπάρτσα ή την Μπάγερν από το να φτιάξεις μια Σίτυ, που σπέρνει τον πανικό στην Πρέμιερ λιγκ.
Το άδειασμα του ρεζερβουάρ ήρθε γρηγορότερα και γιατί στη συγκεκριμένη φάση της σεζόν δεν υπάρχει δυνατότητα προπόνησης. Οι ομάδες του Πεπ γεννιούνται στο προπονητικό κέντρο: εκεί ο παίκτης δουλεύει χύνοντας τόνους ιδρώτα για να μπορεί την Κυριακή να κάνει τη διαφορά. Όμως τη δεδομένη στιγμή δυνατότητα προπόνησης δεν υπάρχει: δείτε την εβδομάδα των παθών του και θα το καταλάβετε. Τετάρτη η Σίτυ αγωνίστηκε με την Λίβερπουλ, Πέμπτη η ομάδα είχε ρεπό. Την Παρασκευή κάνει μια χαλαρή προπόνηση γιατί το Σάββατο παίζει το ντέρμπι. Την Κυριακή έχει πάλι ρεπό, τη Δευτέρα χαλαρή προπόνηση και την Τρίτη ματς με την Λίβερπουλ. Ολη αυτή την εβδομάδα ο προπονητής, δηλαδή ο τύπος που παίρνει το μαστίγιο για να τσιτώσει τους παίκτες ενόψει του καθοριστικού ματς, δεν υπάρχει. Μιλάει, βλέπει τους παίκτες να κάνουν ζέσταμα ή να παίζουν ένα διπλό, διαλέγει τους πιο φορμαρισμένους ή τους πιο κατάλληλους, αλλά δεν προπονεί. Και επειδή ο Γκουαρντιόλα δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να κάνει τη δουλειά που ξέρει, η Σίτυ, που είναι και κουρασμένη, καταρρέει. Όπως παλιότερα η Μπάρτσα και η Μπάγερν σε συνθήκες ανάλογες.
Αν βρει ένα Μέσι
Η κόπωση που δημιουργούν τα συνεχόμενα ματς μεγάλης έντασης θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερο rotation. Όμως οι ομάδες του Γκουαρντιόλα βασίζονται στους συγχρονισμούς, στους αυτοματισμούς και στις συνεργασίες κι αυτά έρχονται μόνο όταν οι παίκτες παίζουν μαζί. Αν όλοι έρχονται από τις Ακαδημίες της Μπάρτσα κάποια πράγματα είναι ευκολότερα, αν τους έχεις μαζέψει από δέκα διαφορετικές χώρες είναι πιο δύσκολο. Το καταφέρνεις αν είσαι μεγάλος προπονητής και ο Πεπ αυτό είναι: για μένα είναι ο καλύτερος στον κόσμο όταν προπονεί, δηλαδή όταν μπορεί και δουλεύει. Αλλά κανείς  δεν είναι θαυματοποιός και στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει συνταγή που να την εφαρμόζεις και να κερδίζεις τα πάντα: όταν κάποιοι παίζουν πολύ κι ασταμάτητα, το παιγνίδι μπορεί να είναι αρμονικό και παραγωγικό, όμως η κόπωση πληρώνεται. Εβλεπα τον Ντε Μπρόιν με τη Λίβερπουλ. Αυτό το καθαρόαιμο έπαιζε μόνο όταν έπαιρνε τη μπάλα στα πόδια. Τρεις μήνες πριν τον Μίλνερ θα τον έκανε κουτό: τώρα ο Μίλνερ τον έκανε να υποφέρει.            
Το ενδιαφέρον της ιστορίας είναι ότι ο Γκουαρντιόλα δυο φορές που αγωνίστηκε σε τελικούς με τη Μπάρτσα σήκωσε κούπες. Κάποιος θα πει ότι τη διαφορά και τις δυο φορές σε εκείνα τα ματς με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, την έκανε η κλάση του Μέσι και είναι σωστό. Όμως μέτρησε σίγουρα και ότι ο Πεπ είχε χρόνο να προετοιμάσει εκείνους τους τελικούς, ενώ στα διπλά ματς των ημιτελικών και των προημιτελικών, που γίνονται σε μια εβδομάδα, χρόνος δεν υπάρχει και δεν αγοράζεται.
Κάποιος θα ρωτήσει γιατί δεν αλλάζει μέθοδο: η απάντηση είναι ότι αυτή ξέρει κι αυτή εμπιστεύεται.Στην Σίτυ του ανανέωσαν το συμβόλαιο γιατί εκτιμούν την δουλειά του. Αν κάνει μια ομάδα με είκοσι δύο βασικούς παίκτες, ίσως κάποια στιγμή ξανακερδίσει το Τσάμπιονς λιγκ. Ενα Μέσι δύσκολα θα ξαναβρεί για να το πάρει παίζοντας μόνο με έντεκα.. 

Πηγή : http://karpetshow.gr

Οι πολιτικές του Ερντογάν προκαλούν τρικυμία στην τουρκική οικονομία

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για erdogan
του ΡΑΓΚΙΠ ΝΤΟΥΡΑΝ

H Τουρκία του Ερντογάν είναι υπό διάλυση: Η οικονομική κατάσταση επιδεινώνεται. Η διπλωματία είναι σε απόλυτο χάος. Η τουρκική λίρα είναι σε ελεύθερη πτώση συγκριτικά με το δολάριο και το ευρώ. Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης (Moody’s, Standart and Poor’s και Fitch Ratings) έχουν τοποθετήσει την Τουρκία στην κατηγορία με τις χώρες όπου «δεν πρέπει να κάνετε επενδύσεις». Τρεις μεγάλοι όμιλοι της χώρας εγκαταλείπουν την Τουρκία ζητώντας να μειωθούν τα χρέη τους. Ο πληθωρισμός έχει ξεπεράσει το 10%. Η ανεργία αυξάνεται. Ο κατασκευαστικός τομέας είναι σε κρίση και τέλος δεν έρχονται καθόλου ξένοι τουρίστες.
«Συνωμοσία κατά της οικονομίας μας», φώναξε ο Πρόεδρος Ερντογάν, που άσκησε δημόσια και βάναυση κριτική στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Μεχμέτ Σιμσέκ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την οικονομία και  είχε αποτολμήσει να εξηγήσει τις υπάρχουσες δυσκολίες της τουρκικής οικονομίας.
Ο επικεφαλής των οικονομικών συμβούλων του Προέδρου Ερντογάν, κ. Γιτζίτ Μπουλούτ, πρώην κεμαλικός δημοσιογράφος που έχει εξελιχθεί σε ιδεολόγο του Παλατιού, εξήγησε την Τετάρτη τους λόγους για τους οποίους είναι σε αυτή την κατάσταση η οικονομία σήμερα, μιλώντας στην δημόσια τηλεόραση και στην εβδομαδιαία εκπομπή «Βαθιά Ανάλυση»: «Είμαστε σε πόλεμο. Μαχόμαστε κατά του ιμπεριαλισμού. Η σύνοδος κορυφής Τουρκίας-Ρωσίας-Ιράν έχει αλλάξει εντελώς την παγκόσμια κατάσταση. Στο εξής, το επίκεντρο είναι η Ανατολή. Στέλνουν τους στρατούς τους και τα αεροπλάνα τους στην Μεσόγειο. Ο πόλεμος που διεξάγουμε σήμερα είναι εξίσου σημαντικός με τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1919-1923). Ας στείλουν ότι θέλουν. Εμείς, όμως, έχουμε την πίστη με το μέρος μας. Δεν μπορούν να μας πολεμήσουν. Θέλουν να αυξήσουν τα επιτόκια. Λοιπόν, όπως λέει και ο Πρόεδρός μας, ανεξάρτητα από την ισοτιμία του συναλλάγματος, τα επιτόκια μπορούν να ανέβουν ή να πέσουν...» Δεν παρέλειψε, χωρίς να τον κατονομάσει βέβαια, να ασκήσει κριτική στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ. Σιμσεκ: «Η συνωμοσία των Βρετανών!»
Από την άλλη πλευρά, οι ανεξάρτητοι οικονομολόγοι εξηγούν ότι οι πολιτικές επιλογές του Ερντογάν είναι οι κύριες αιτίες για την κακή δημοσιονομική κατάσταση: Η Άγκυρα απομακρύνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και είναι ο πλέον σημαντικός εμπορικός της εταίρος, προσπαθεί να προσεγγίσει την Ρωσία και έχει καλές σχέσεις με τζιχαντιστικές οργανώσεις της Μέσης Ανατολής. Ο Ερντογάν πολεμά τους Κούρδους στην Τουρκία, την Συρία και το Ιράκ - γεγονός που εκτοξεύει τις στρατιωτικές δαπάνες. Η Άγκυρα όντας σε σύγκρουση με τις χώρες του Κόλπου, με εξαίρεση το Κατάρ, δεν εισπράττει πλέον ζεστό χρήμα. Οι πολιτικές καταστολής ενάντια σε δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, φοιτητές, και ακτιβιστές για τα δικαιώματα του Ανθρώπου, αποθαρρύνουν πρώην ή εν δυνάμει ξένους επενδυτές. Εν συντομία, η έλλειψη κράτους δικαίου έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικονομία.
Οι εκπρόσωποι τύπου της κυβέρνησης, όπως και οι υποτιθέμενοι οικονομολόγοι του Ερντογάν ανακοίνωσαν τα τριμηνιαία αποτελέσματα σε ετήσια βάση αυξημένα άνω του 7% - παγκόσμιο ρεκόρ για το 2018.  Τώρα γίνεται σαφές ότι αυτά τα νούμερα ήταν προϊόν παραποίησης και αλλαγής των κριτηρίων υπολογισμού του ρυθμού ανάπτυξης. 
Η Yeni Safak, εφημερίδα που ανήκει στον αδελφό του γαμπρού του Ερντογάν βρήκε μια μαγική συνταγή: Δεν δημοσιεύει κανένα στατιστικό εύρημα που καταδεικνύει τα προβλήματα της οικονομίας, αλλά αρκείται να δημοσιεύει πεντάστηλα με τίτλους όπως «Τα θεμέλια της Οικονομίας είναι σταθερά».  
Η οικονομία δεν είναι παρά μια αντανάκλαση της πολιτικής, όπως έγραψε για παράδειγμα ο Μουσταφά Σονμεζ, αρθρογράφος-οικονομολόγος της ιστοσελίδας Arti Gerçek.
Οι αντιφατικές πολιτικές του Ερντογάν, ειδικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, έχουν ως στόχο να τον διατηρήσουν στην εξουσία και να του εξασφαλίσουν νίκη από τις πρώτες προεδρικές εκλογές το φθινόπωρο του 2019. Κάνει συμμαχίες και τις ανατρέπει ανάλογα με τα δικά του συμφέροντα. Στην εγχώρια πολιτική, συμμάχησε αρχικά (το 2002) με την Σέκτα του Γκιουλέν, μετά με τους φιλελεύθερους, και σε μια στιγμή ακόμη και με τους Κούρδους. Από τότε έχει χάσει όλους τους πρώην συμμάχους του, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών προσωπικοτήτων του κόμματός του, ανάμεσα στους οποίους ο πρώην Πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ και ο πρώην Προέδρος του Κοινοβουλίου Μπουλέντ Αρίντς. Σήμερα έχει μόνο έναν σύμμαχο: τον Ντεβλέτ Μπαχελί του Εθνικιστικού Κόμματος Δράσης (που αποτελείται από το ακροδεξιό MHP και τους Γκρίζους Λύκους). Και αυτό το κόμμα με μια πρόσφατη διάσπαση έχασε περισσότερα από τα μισά στελέχη και τους μισούς ψηφοφόρους του. 
Στον διπλωματικό χάρτη, η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη και δύσκολη για τον Ερντογάν. Σήμερα τα πάει πολύ καλά με την Μόσχα και την Τεχεράνη, παρά το γεγονός ότι αυτές οι δυο πρωτεύουσες ήταν ορκισμένοι εχθροί της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο παλιός φίλος Μπασάρ αλ Άσαντ έχει γίνει ο νούμερο ένα εχθρός στην περιοχή. Αντικομουνιστής και φιλοαμερικάνος από γεννησιμιού του, ο Ερντογάν πλέον τάσσεται απέναντι από την Ουάσιγκτον. 
Οι διπλωματικοί αναλυτές πλέον δεν γνωρίζουν ποια πλευρά θα πάρει ο Ερντογάν, στην περίπτωση που ο Τράμπ επιτεθεί στην Συρία, δηλαδή στην Ρωσία και στο Ιράν. 
Μια εξωτερική πολιτική βασιζόμενη στα προσωπικά συμφέροντα (δηλαδή στις προεδρικές εκλογές) και στην μάχη κατά των Κούρδων, σε καμία περίπτωση δεν είναι βιώσιμη. 
Η Τουρκία έχει ήδη βιώσει μια τραγική εμπειρία: Ο πρώην πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές, στα τέλη του 1959 και στις αρχές του 1960 είχε επιδιώξει να ενισχύσει τις σχέσεις της Άγκυρας με την Μόσχα, όταν η Ουάσιγκτον είχε αρχίσει να ασκεί κριτική στην τουρκική κυβέρνηση. Οι κεμαλιστές στρατιωτικοί, που ήταν υπέρ του ΝΑΤΟ, έκαναν το πραξικόπημα της 27ης Μαΐου 1960 και ανέτρεψαν τον Μεντερές. Ο πρώην πρωθυπουργός μαζί με δυο υπουργούς του εκτελέστηκαν με κρεμάλα, αφότου δικάστηκαν από στρατιωτικό ειδικό δικαστήριο.

Πηγή :  http://tvxs.gr

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Κάρλος Καζέλι: Ο ποδοσφαιριστής-σύμβολο που τα έβαλε με τον Πινοσέτ

 kazeli4
Αποτελεί έναν από τους κορυφαίους Χιλιανούς επιθετικούς, αλλά έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που τα έβαλε με έναν από τους πιο σκληρούς δικτάτορες, τον Αουγούστο Πινοσέτ. Το G-Weekend Journal γράφει για τον Κάρλος Καζέλι ο οποίος πολέμησε με τον δικό του τρόπο ένα ολόκληρο καθεστώς.

Επιμέλεια: Θοδωρής Βασίλης

Πυκνοί καπνοί έβγαιναν από το Palacio de La Moneda, το προεδρικό μέγαρο της Χιλής. Η κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε διανύει τις τελευταίες ώρες στην εξουσία. Η συγχρονισμένη επίθεση από ξηρά και αέρα του στρατού της χώρας με επικεφαλής τον στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ, ετοιμάζοταν πραξικοπηματικά να πάρει την εξουσία.
Ο πληθωρισμός ήταν πλέον ανεξέλεγκτος και η οικονομία επιβαρύνονταν με απεργίες διαρκείας στα τρία χρόνια της διακυβέρνησης Αλιέντε όταν οι εχθροί του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου μαρξιστή στον κόσμο, μύρισαν αίμα. Λίγο πριν οι πραξικοπηματίες πάρουν την εξουσία, ο Αλιέντε αρνείται να εγκαταλείψει την θέση του και στα τελευταία του λόγια απευθυνόμενος στον λαό της Χιλής δηλώνει: «Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου, και είμαι βέβαιος ότι η θυσία μου δεν θα είναι μάταιη, είμαι βέβαιος ότι, τουλάχιστον, θα είναι ένα μάθημα ηθικής που θα τιμωρήσει το κακούργημα, την δειλία και την προδοσία».
kazeli
Λίγα λεπτά αργότερα προτάσσει προς το πρόσωπό του το ΑΚ-47-δώρο του Φιντέλ Κάστρο-και με δύο σφαίρες βάζει τέλος στην ζωή του πριν πέσει στα χέρια των πραξικοπηματιών. Ο Πινοσέτ ανεβαίνει στην εξουσία και το πραξικόπημα του στρατού βάζει την Χιλή σε μια περίοδο σχεδόν δύο δεκαετιών ωμής βίας και εξόντωσης όχι μόνο των πολιτικών αντιπάλων του νέου ηγέτη της χώρας, αλλά ακόμα και των απλών οπαδών της Λαϊκής Ένωσης του Αλιέντε.
Ο Ούγγρος που θα γινόταν σύμβολο
23 χρόνια πριν το πραξικόπημα που κατέστρεψε την χώρα, έβλεπε το φως του ήλιου στο Σαντιάγκο ο Ουμπέρτο Καζέλι Γαρίδο. Ο ουγγρικής καταγωγής Καζέλι ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Κόλο Κόλο σε ηλικία 17 ετών και άμεσα παίρνει θέση βασικού και συμβάλει τα μέγιστα στα δύο πρωταθλήματα της ομάδας του την επόμενη εξαετία. Τον Μάιο του 1973, λίγες μήνες πριν το πραξικόπημα, η Κόλο Κόλο φτάνει μια ανάσα από το να γράψει ιστορία όταν αγωνίζεται στον τελικό του Copa Libertadores-με τον Καζέλι πρώτο σκόρερ- κόντρα στην θρυλική Ιντεπεντιέντε. Οι Χιλιανοί αποδεικνύονται σκληρό καρύδι και χρειάζεται τρίτος τελικός σε ουδέτερη έδρα αυτή την φορά και ένα γκολ στην παράταση ώστε η ομάδα του Μπουένος Άιρες να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο.
Για τον Καζέλι η παρουσία του στην Κόλο Κόλο αποτελεί το καλύτερο διαβατήριο διαφυγής από την Χιλή και περνάει τα πέντε πρώτα χρόνια της δικτατορίας στην Ευρώπη και την Ισπανία η οποία τότε βρισκόταν στην δύση της δικής της δικτατορίας αυτή του Φράνκο. Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι η πρώτη που δείχνει ενδιαφέρον αλλά κάνει πίσω λόγω της πολιτικής του ιδεολογίας. «Με ήθελαν στη Ρεάλ, αλλά όταν έμαθαν ότι είμαι φίλος του Αλιέντε, δίστασαν. Εγώ ήμουν και είμαι, πάντα, άνθρωπος του λαού».
Έτσι, πρώτος του προορισμός αποτελεί η Λεβάντε για να ακολουθήσει μια τετραετία στην Βαρκελώνη και την Εσπανιόλ. Το 1978 όμως αποφασίζει να επιστρέψει στην ομάδα της καρδιάς του κι εκεί γράφει ιστορία. Με την El Eterno Campeón κατακτά για τρεις σερί σεζόν (1979-1980-1981) το Χρυσό Παπούτσι ενώ προσθέτει στο παλμαρέ του άλλα τρία πρωταθλήματα βάζοντας το όνομα του δίπλα στους μεγάλους θρύλους της ομάδας.

Παράλληλα με την Κόλο Κόλο ο Καζέλι εξωτερικεύει και τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Μεγαλωμένος σε περιβάλλον με αριστερές καταβολές αρχίζει και διαμορφώνει έναν χαρακτήρα που θα τον ακολουθήσει στην μετέπειτα πορεία του. Παράλληλα με το ποδόσφαιρο σπουδάζει Φυσική Αγωγή στο πανεπιστήμιο του Σαντιάγο και αποτελεί ενεργό μέλος της Ένωσης Ποδοσφαιριστών και όπως ο ίδιος σημειώνει: «Από τότε που χρησιμοποιούσα τη δική μου κρίση, μου άρεσε η Αριστερά και δε σκέφτομαι  να αλλάξω τα ιδανικά μου».
Το ματς της ντροπής
Την ίδια ώρα ο Πινοσέτ εξακολουθούσε να δείχνει το σκληρό πρόσωπο του καθεστώτος δημιουργώντας στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους αντιφρονούντες όπου φυλακισμένοι βασανίστηκαν και πολλοί από αυτούς τελικά να δολοφονούνται. Κι ενώ ο Πινοσέτ εδραίωνε το καθεστώς του, η εθνική ποδοσφαίρου της Χιλής-με τον Καζέλι βασικό μέλος της-έδινε τον υπέρ πάντων αγώνα για την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο σε αγώνες playoff κόντρα στην Σοβιετική Ένωση.
Στις 26 Σεπτεμβρίου, μόλις 15 ημέρες μετά το πραξικόπημα, η Χιλή ταξίδεψε στη Μόσχα και, κατά την άφιξή της, κρατήθηκε στο αεροδρόμιο για αρκετές ώρες λόγω του πραξικοπήματος. Τελικά, όμως καταφέρνει να αποσπάσει «λευκή» ισοπαλία και το Νοέμβριο ετοιμαζόταν να σφραγίσει το εισιτήριο της πρόκρισης.
Οι Σοβιετικοί ζητάνε ο αγώνας να μην διεξαχθεί στο Εθνικό Στάδιο της Χιλής, αλλά σε ουδέτερη έδρα, αφού ο Πινοσέτ το είχε μετατρέψει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης (Είναι χαρακτηριστικό πως περισσότεροι από 6.000 κρατούμενοι ήταν φυλακισμένοι στο Estadio Nacional από το οποίο επί 24ώρου βάσης ακουγόταν μουσική από τα μεγάφωνα η οποία κάλυπτε τις τρομακτικές κραυγές εκείνων που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν).
kazeli3
H FIFA δεν έκανε δεκτό το αίτημα της ΕΣΣΔ και το μόνο που έκανε ήταν να στείλει αντιπροσωπεία στο Σαντιάγκο για να ερευνήσει τις καταγγελίες αυτές. Το πόρισμα όμως ήταν ξεκάθαρο και ανέφερε πως η ζωή στην Χιλή είχε επανέλθει στους κανονικούς ρυθμούς. Αυτό προκάλεσε την οργή της Σοβιετικής Ένωσης η οποία αποφάσισε να μην κατέβει στον επαναληπτικό παρά το γεγονός ότι τελικά ο αγώνας ορίστηκε στην Ισπανία.
Παρότι η Χιλή είχε προκριθεί, ο αγώνας έπρεπε να διεξαχθεί όπως όριζαν οι κανονισμοί και σε ένα ματς-παρωδία οι Χιλιανοί μπήκαν μόνοι τους στον αγωνιστικό χώρο, σκόραραν σε κενή εστία με τον διαιτητή να σφυρίζει την λήξη του αγώνα μετά από μόλις ένα λεπτό και την FIFA να το κατοχυρώνει με σκορ 2-0 υπέρ των «rojas». «Ήταν μια παγκόσμια ντροπή αυτό που είχε μόλις είχε συμβεί» τόνιζε λίγο αργότερα ο Καζέλι ο οποίος βρισκόταν ήδη στην μαύρη λίστα του Πινοσέτ.
Η συνάντηση και ο χαιρετισμός
Γνωστός για τις αριστερές του ιδέες είχε εκφράσει δημόσια την υποστήριξή του στον Σαλβαδόρ Αλιέντε και η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε η πρώτη συνάντηση με τον δικτάτορα της χώρας να γραφτεί στην ιστορία. Ο Πινοσέτ υποδέχεται την εθνική λίγο πριν αναχωρήσει για το Μουντιάλ της Δυτικής Γερμανίας το 1974 και ο Καζέλι διηγείται την εμπειρία αυτή. «Ήμασταν σε μια τεράστια αίθουσα όταν ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπροστά μας εμφανίζεται ένας άνδρας με κάπα ο οποίος φορούσε στρατιωτικό καπέλο αλλά και μαύρα γυαλιά. Ένα κρύο ρίγος διαπέρασε το σώμα μου βλέποντας αυτή την εικόνα με έναν άνθρωπο που περισσότερο θύμιζε Χίτλερ έχοντας και την φρουρά του να τον ακολουθεί από πίσω. Όταν άρχισε να χαιρετάει τα μέλη της ομάδας έβαλα τα χέρια πίσω από την πλάτη και όταν ήρθε μπροστά μου δεν κάναμε χειραψία. Ήμουν ο μοναδικός, που δεν τον χαιρέτισα. Είχα φόβο, αλλά έπρεπε να το κάνω. Ακολούθησε σιωπή μερικών δευτερολέπτων. Αυτή η σιωπή κράτησε, αιώνες για μένα».
kazeli2
Ο Rey delmetro cuadrado (Βασιλιάς του τετραγωνικού μέτρου), όπως ήταν γνωστός, αποτελούσε μαζί με τον ποιητή Πάμπλο Νερούδα και τον λαϊκό τραγουδιστή Βίκτορ Χάρα τις τρεις μεγάλες προσωπικότητες της χώρας που είχαν αντιταχθεί κατά της χούντας. Και μπορεί ο Νερούδα να πέθανε μόλις 12 ημέρες μετά το πραξικόπημα κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, για τον Καζέλι όμως ο Πινοσέτ δύσκολα θα μπορούσε να κάνει κάτι αντίστοιχο αφού αγωνιζόταν ήδη στην Ισπανία και ένας νέος θάνατος μιας τόσης σπουδαίας προσωπικότητας θα προκαλούσε ακόμα μεγαλύτερη οργή.
Για τον λόγο αυτό ο Πινοσέτ αποφασίζει να τον χτυπήσει εκεί που πονάει, με την ίδια του την μητέρα, η οποία συλλαμβάνεται και βασανίζεται. «Είπα όχι στη δικτατορία σε κάθε επίπεδο: όχι στη δικτατορία, όχι στα βασανιστήρια. Έτσι με έκαναν να πληρώσω γι’αυτό με αυτά που έκαναν στη μητέρα μου».
Πλέον, ο Πινοσέτ τον είχε βάλει για τα καλά στο μάτι και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία ώστε τα ΜΜΕ να συνεχίσουν την προπαγάνδα κατά του Καζέλι. Στην πρεμιέρα του Μουντιάλ η Χιλή αντιμετωπίζει την Δυτική Γερμανία από την οποία ηττάται με 1-0. Ο Καζέλι όμως αποβάλλεται και όλα τα ΜΜΕ της χώρας τον «σταυρώνουν» αφήνοντας υπόνοιες ότι η αποβολή του δεν ήταν τυχαία αφού το επόμενο ματς ήταν απέναντι στην κομμουνιστική Ανατολική Γερμανία.
Η κόκκινη γραβάτα
Έντεκα χρόνια αργότερα Καζέλι και Πινοσέτ έρχονται για δεύτερη φορά πρόσωπο με πρόσωπο και άλλο ένα επεισόδιο λαμβάνει χώρα. Ο ηγέτης της Χιλής δυσανασχετεί με την κόκκινη γραβάτα του Καζέλι, ένα χρώμα που έχει ταυτιστεί με τον κομμουνισμό. Ο Πινοσέτ κάνει μια κίνηση με τα δάκτυλά του πως θα του κόψει την γραβάτα αλλά η απάντηση που παίρνει είναι αποστομωτική. «Μπορείς να την κόψεις, αλλά η καρδιά μου θα παραμείνει για πάντα κόκκινη».
Το 1988 με τον Καζέλι πλέον να έχει σταματήσει το ποδόσφαιρο, ήρθε άλλη μια σημαντική στιγμή στην ιστορία της Χιλής με πρωταγωνιστή τον σπουδαίο αυτόν άνθρωπο. Στις 5 Οκτωβρίου του 1988 μια εσωτερική διαφωνία στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας οδηγεί σε δημοψήφισμα. Μια επικράτηση του «Ναι» θα  παρείχε στον Πινοσέτ μια νέα οκταετή θητεία με τον ίδιο να δηλώνει πως θα απαλλάξει την Χιλή από την μάστιγα του μαρξισμού για πάντα. Αντίθετα, μια πιθανή επικράτηση του «Όχι» θα έφερνε τεράστιες αλλαγές στα πολιτικά δρώμενα της χώρας αφού θα μπορούσαν να διεξαχθούν ξανά εκλογές μετά από 17 ολόκληρα χρόνια σκληρής στρατιωτικής χούντας.
kazeli1_0
Το καθεστώς περίμενε μια άνετη νίκη αλλά υποτίμησε την δύναμη της τηλεόρασης, το οποίο ήταν και το βασικό όπλο της παράταξης του «Όχι». Σε μια από τις πολιτικές εκπομπές κάνει την εμφάνισή της μια ηλικιωμένη κυρία η οποία αποκαλύπτει την ιστορία της πως είχε απαχθεί από τους άνδρες του Πινοσέτ και είχε υποστεί τα χειρότερα βασανιστήρια. Το όνομά της; Όλγα Γαρίδο. Λίγα λεπτά αργότερα στο στούντιο μπαίνει και ένας άνδρας ο οποίος προσφωνεί την Γαρίδο μητέρα. Ο άνδρας αυτός ήταν ο Κάρλος Καζέλι! Η εικόνα αυτή έχει τεράστιες επιπτώσεις στην χούντα του Πινοσέτ και στον απλό λαό. Με ποσοστό 56% το «Όχι» κερδίζει στο δημοψήφισμα και ο Πινοσέτ αναγκάζεται να παραιτηθεί.
Η Χιλή ετοιμάζεται να αφήσει πίσω της σχεδόν δεκαετίες σκληρής στρατιωτικής χούντας και τον Μάρτιο του 1990 αποκτά ξανά μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση. Και αυτό το οφείλει κατά μεγάλο ποσοστό στον σπουδαίο Κάρλος Καζέλι, έναν πραγματικό ιδεολόγο της μπάλας και της ζωής, έναν πραγματικό Αριστερό και αγωνιστή.

 Πηγή : www.ipyxida.gr